On Lost Wills and Blog Hiatuses

Kakabasa ko lang ng blog ni Ala Paredes at mukhang sinasabi niya sa huling post nya na iiwan na muna niya ang blogging. Isa ako sa mga malulungkot. Seryoso, sinusundan ko kasi ang blog niya simula noong nagsimula ako noong sa akin. Pagkatapos ng halos anim na taon, hindi ko alam, nawalan na rin ng gana si Ms. Paredes sa pagsusulat.

Naisip ko tuloy, kelan ko kaya susukuaan ang pagsusulat dito? O ang mas tama yata, kelan ako mawawalan ng gana? Ngayon pa lang, nakakaramdam na ako ng pagka-detach sa pagsusulat. Palagi kasing pagod, o hindi kaya tinatamad, o kaya wala lang talagang oras. Pero hindi ko pa talaga gustong tumigil. Marami pa akong gustong isulat at ikuwento. Siguro nga, mas bata pa ako at ang blogging age ko (maglilimang taon na sa Hulyo) kaysa sa kanya kaya hindi pa ako iniiwan ng gana.

Sana lang, kapag dumating na ang panahon na maging masyado na akong matanda para dito, o di kaya tinablan na lang talaga ng katamaran at kawalang-gana, naisulat ko na ang mga gusto kong isulat.

Isa na namang CR entry.

Pero maikli lang ‘to.

*****

‘Pag pasok mo ng Men’s room, akala mo mag-isa ka lang, kaya masayang masaya kang inilabas ang iyong kanina pa tinatago sa iyong pantog. ‘Pag baba mo ng zipper mo, bigla ka na lang nakarinig ng parang sumingaw na lobo, at siya nga, pagsilip mo sa cubicle na sarado, nakita mo ang isang pares ng leather shoes na sumasayaw sayaw! Ah, putsa, bakit ba sa lahat ng makakaistorbo sayo e itong parang-singaw-ng-lobo pa na tunog ang kumalabit sayo, malamang masasabi mo. Tapos maiisip mo na kapag mayaman ka nang gaya ni Pacquiao, kahit wala kang karanasan sa politika, basta sikat ka at may commercial ka ng Vitwater, tatakbo ka rin sa isang lugar na hindi ka naman talaga nakatira at isusulong mo sakaling manalo ka ang batas tungkol sa pagbabawal sa matahimik na CR. Dapat kapag gagamit ka ng CR imbis na pipihitin mo lang yung knob, ang palatandaan na ginagamit ang cubicle ay tutugtog na mp3. Pwede kang mamili ng gusto mo, maging Colbie Caliat (kung Pop person ka) man o Sigur Ros (kung gusto mo Ambient) o My Chemical Romance (kapag Emo ka). Pagkatapos mong maisip yun, maiisip mo na umalis na lang dahil hindi na nakakatuwa ang naririnig mo, parang nangingilo ang kaluluwa mo sa tunog. Tumungo ka na sa lababo, naghugas ng kamay nang biglang bumukas ang pinto ng cubicle mo.

Ang pinakabosing ng opisina nyo pala ang nasa loob.